On the morning of 15 February 1961 the shadow of the Moon crossed Europe from Bordeaux over the south of France, Italy and the Adriatic to Sarajevo, Sofia and Bucharest.
Over Split the Sun was gone from 08:40:25 to 08:42:35, 17° above the south-eastern horizon. Mercury stood to its left, and higher in the south Jupiter and Saturn shone side by side: three days later they passed closest, less than a quarter of a degree apart.
In the picture, where the planets are drawn 250 times larger than they look, Jupiter covers most of Saturn. Between 1900 and 2050 it is the only total eclipse of the Sun over Split.
Every body above the horizon at that minute: how high it stood, in which direction, how far away it was, and how long its light had been on the way.
It comes with every print as a card, numbered.
No. 000137
Almanac
Split, Croatia
43.5081° N16.4402° E, 10 m Wednesday, 15 February 1961, 08:41 CET (07:41 UTC)
Sun and Moon
Sun
16.6° above the horizon
Moon
0% lit, new. 16.6° high in the SE, 357,004 km away. Its light took 1.19 s.
Planets above the horizon
Planet
Altitude
Direction
Million km
Light took
Mercury
15.5°
ESE 114°
109
6 min
Jupiter
22.7°
SSE 160°
894
50 min
Saturn
22.9°
SSE 160°
1,625
90 min
Neptune
12.7°
WSW 237°
4,497
250 min
Below the horizon: Venus, Mars, Uranus.
The Moon is shown as through 8× binoculars, the planets as through a 250× telescope.
Bright stars
Star
Altitude
Direction
Light-years
Light left
Arcturus
32.4°
W 266°
36.7
1924
Vega
85.0°
SSE 161°
25.3
1935
Altair
51.0°
SSE 147°
16.8
1944
Spica
2.6°
WSW 252°
c. 260
c. 1700
Antares
15.0°
SSW 208°
c. 600
c. 1400
Alioth
38.0°
NW 315°
c. 81
c. 1880
Also in this sky
A total eclipse of the Sun: the Moon covered it from 08:40 to 08:43. The corona is drawn by rule, not photographed. 2,290 stars of magnitude 6 or brighter stood above the horizon: those the naked eye can see under a dark sky. The picture shows 37 nebulae, star clusters and galaxies, among them the Dumbbell Nebula, the Veil Nebula and the North America Nebula. The centre of the Milky Way, 26,700 light-years away, stood 16.9° high in the S.
Positions: NASA JPL DE421. Stars: ESA Hipparcos and Tycho. Milky Way: NASA/Goddard Space Flight Center Scientific Visualization Studio; Gaia DR2: ESA/Gaia/DPAC. Christopher Granabetter, astrophysicist, Vienna
No. 000137
Almanach
Split, Kroatien
43,5081° N16,4402° O, 10 m Mittwoch, 15. Februar 1961, 08:41 MEZ (07:41 UTC)
Sonne und Mond
Sonne
16,6° über dem Horizont
Mond
Zu 0 % beleuchtet, Neumond. 16,6° hoch im SO, 357.004 km entfernt. Sein Licht brauchte 1,19 s.
Planeten über dem Horizont
Planet
Höhe
Richtung
Mio. km
Lichtlaufzeit
Merkur
15,5°
OSO 114°
109
6 min
Jupiter
22,7°
SSO 160°
894
50 min
Saturn
22,9°
SSO 160°
1.625
90 min
Neptun
12,7°
WSW 237°
4.497
250 min
Unter dem Horizont: Venus, Mars, Uranus.
Der Mond ist wie durch ein 8×-Fernglas dargestellt, die Planeten wie durch ein 250×-Teleskop.
Helle Sterne
Stern
Höhe
Richtung
Lichtjahre
Licht von
Arcturus
32,4°
W 266°
36,7
1924
Vega
85,0°
SSO 161°
25,3
1935
Altair
51,0°
SSO 147°
16,8
1944
Spica
2,6°
WSW 252°
ca. 260
ca. 1700
Antares
15,0°
SSW 208°
ca. 600
ca. 1400
Alioth
38,0°
NW 315°
ca. 81
ca. 1880
Außerdem an diesem Himmel
Eine totale Sonnenfinsternis: Der Mond bedeckte die Sonne von 08:40 bis 08:43. Die Korona ist nach Regeln gezeichnet, nicht fotografiert. 2.290 Sterne der Größenklasse 6 oder heller standen über dem Horizont: jene, die man unter dunklem Himmel mit bloßem Auge sieht. Das Bild zeigt 37 Nebel, Sternhaufen und Galaxien, darunter Hantelnebel, Cirrusnebel und Nordamerikanebel. Das Zentrum der Milchstraße, 26.700 Lichtjahre entfernt, stand 16,9° hoch im S.
Positionen: NASA JPL DE421. Sterne: ESA Hipparcos und Tycho. Milchstraße: NASA/Goddard Space Flight Center Scientific Visualization Studio; Gaia DR2: ESA/Gaia/DPAC. Christopher Granabetter, Astrophysiker, Wien
No. 000137
Almanaque
Split, Croacia
43,5081° N16,4402° E, 10 m Miércoles, 15 de febrero de 1961, 08:41 CET (07:41 UTC)
Sol y Luna
Sol
16,6° sobre el horizonte
Luna
Iluminada al 0%, luna nueva. A 16,6° de altura en el SE, a 357.004 km. Su luz tardó 1,19 s.
Planetas sobre el horizonte
Planeta
Altura
Dirección
Mill. de km
Su luz tardó
Mercurio
15,5°
ESE 114°
109
6 min
Júpiter
22,7°
SSE 160°
894
50 min
Saturno
22,9°
SSE 160°
1.625
90 min
Neptuno
12,7°
OSO 237°
4.497
250 min
Bajo el horizonte: Venus, Marte, Urano.
La Luna se muestra como con unos prismáticos de 8 aumentos, los planetas como con un telescopio de 250 aumentos.
Estrellas brillantes
Estrella
Altura
Dirección
Años luz
Su luz partió
Arcturus
32,4°
O 266°
36,7
1924
Vega
85,0°
SSE 161°
25,3
1935
Altair
51,0°
SSE 147°
16,8
1944
Spica
2,6°
OSO 252°
c. 260
c. 1700
Antares
15,0°
SSO 208°
c. 600
c. 1400
Alioth
38,0°
NO 315°
c. 81
c. 1880
También en este cielo
Un eclipse total de Sol: la Luna lo cubrió de 08:40 a 08:43. La corona está dibujada según reglas, no fotografiada. 2.290 estrellas de magnitud 6 o más brillantes estaban sobre el horizonte: las que se ven a simple vista bajo un cielo oscuro. La imagen muestra 37 nebulosas, cúmulos de estrellas y galaxias, entre ellos: Nebulosa Dumbbell, Nebulosa del Velo y Nebulosa Norteamérica. El centro de la Vía Láctea, a 26.700 años luz, estaba a 16,9° de altura en el S.
Posiciones: NASA JPL DE421. Estrellas: ESA Hipparcos y Tycho. Vía Láctea: NASA/Goddard Space Flight Center Scientific Visualization Studio; Gaia DR2: ESA/Gaia/DPAC. Christopher Granabetter, astrofísico, Viena
No. 000137
Almanaque
Split, Croácia
43,5081° N16,4402° E, 10 m Quarta-feira, 15 de fevereiro de 1961, 08:41 CET (07:41 UTC)
Sol e Lua
Sol
16,6° acima do horizonte
Lua
0% iluminada, lua nova. A 16,6° de altura a SE, a 357.004 km. A sua luz demorou 1,19 s.
Planetas acima do horizonte
Planeta
Altura
Direção
Milhões de km
A luz demorou
Mercúrio
15,5°
ESE 114°
109
6 min
Júpiter
22,7°
SSE 160°
894
50 min
Saturno
22,9°
SSE 160°
1.625
90 min
Neptuno
12,7°
OSO 237°
4.497
250 min
Abaixo do horizonte: Vénus, Marte, Urano.
A Lua é mostrada como através de uns binóculos de 8 aumentos, os planetas como através de um telescópio de 250 aumentos.
Estrelas brilhantes
Estrela
Altura
Direção
Anos-luz
A luz partiu
Arcturus
32,4°
O 266°
36,7
1924
Vega
85,0°
SSE 161°
25,3
1935
Altair
51,0°
SSE 147°
16,8
1944
Spica
2,6°
OSO 252°
c. 260
c. 1700
Antares
15,0°
SSO 208°
c. 600
c. 1400
Alioth
38,0°
NO 315°
c. 81
c. 1880
Também neste céu
Um eclipse total do Sol: a Lua cobriu-o das 08:40 às 08:43. A coroa é desenhada segundo regras, não fotografada. 2.290 estrelas de magnitude 6 ou mais brilhantes estavam acima do horizonte: as que se veem a olho nu sob um céu escuro. A imagem mostra 37 nebulosas, enxames de estrelas e galáxias, entre eles: Nebulosa do Haltere, Nebulosa do Véu e Nebulosa da América do Norte. O centro da Via Láctea, a 26.700 anos-luz, estava a 16,9° de altura a S.
Posições: NASA JPL DE421. Estrelas: ESA Hipparcos e Tycho. Via Láctea: NASA/Goddard Space Flight Center Scientific Visualization Studio; Gaia DR2: ESA/Gaia/DPAC. Christopher Granabetter, astrofísico, Viena
No. 000137
Almanach
Split, Croatie
43,5081° N16,4402° E, 10 m Mercredi 15 février 1961, 08:41 CET (07:41 UTC)
Soleil et Lune
Soleil
16,6° au-dessus de l’horizon
Lune
Éclairée à 0 %, nouvelle lune. À 16,6° de hauteur, direction SE, à 357 004 km. Sa lumière a mis 1,19 s.
Planètes au-dessus de l’horizon
Planète
Hauteur
Direction
Millions de km
Temps-lumière
Mercure
15,5°
ESE 114°
109
6 min
Jupiter
22,7°
SSE 160°
894
50 min
Saturne
22,9°
SSE 160°
1 625
90 min
Neptune
12,7°
OSO 237°
4 497
250 min
Sous l’horizon : Vénus, Mars, Uranus.
La Lune est représentée comme à travers des jumelles 8×, les planètes comme à travers un télescope 250×.
Étoiles brillantes
Étoile
Hauteur
Direction
Années-lumière
Lumière partie
Arcturus
32,4°
O 266°
36,7
1924
Vega
85,0°
SSE 161°
25,3
1935
Altair
51,0°
SSE 147°
16,8
1944
Spica
2,6°
OSO 252°
env. 260
env. 1700
Antares
15,0°
SSO 208°
env. 600
env. 1400
Alioth
38,0°
NO 315°
env. 81
env. 1880
Également dans ce ciel
Une éclipse totale de Soleil : la Lune l’a couvert de 08:40 à 08:43. La couronne est dessinée selon des règles, non photographiée. 2 290 étoiles de magnitude 6 ou plus brillantes se trouvaient au-dessus de l’horizon : celles que l’on voit à l’œil nu sous un ciel sombre. L’image montre 37 nébuleuses, amas d’étoiles et galaxies, parmi lesquels Nébuleuse de l’Haltère, Dentelles du Cygne et Nébuleuse de l’Amérique du Nord. Le centre de la Voie lactée, à 26 700 années-lumière, se trouvait à 16,9° de hauteur, direction S.
Positions : NASA JPL DE421. Étoiles : ESA Hipparcos et Tycho. Voie lactée : NASA/Goddard Space Flight Center Scientific Visualization Studio ; Gaia DR2 : ESA/Gaia/DPAC. Christopher Granabetter, astrophysicien, Vienne
No. 000137
Almanacco
Split, Croazia
43,5081° N16,4402° E, 10 m Mercoledì 15 febbraio 1961, 08:41 CET (07:41 UTC)
Sole e Luna
Sole
16,6° sopra l’orizzonte
Luna
Illuminata al 0%, luna nuova. A 16,6° di altezza in direzione SE, a 357.004 km. La sua luce ha impiegato 1,19 s.
Pianeti sopra l’orizzonte
Pianeta
Altezza
Direzione
Milioni di km
Tempo luce
Mercurio
15,5°
ESE 114°
109
6 min
Giove
22,7°
SSE 160°
894
50 min
Saturno
22,9°
SSE 160°
1.625
90 min
Nettuno
12,7°
OSO 237°
4.497
250 min
Sotto l’orizzonte: Venere, Marte, Urano.
La Luna è mostrata come attraverso un binocolo da 8 ingrandimenti, i pianeti come attraverso un telescopio da 250 ingrandimenti.
Stelle luminose
Stella
Altezza
Direzione
Anni luce
Luce partita
Arcturus
32,4°
O 266°
36,7
1924
Vega
85,0°
SSE 161°
25,3
1935
Altair
51,0°
SSE 147°
16,8
1944
Spica
2,6°
OSO 252°
ca. 260
ca. 1700
Antares
15,0°
SSO 208°
ca. 600
ca. 1400
Alioth
38,0°
NO 315°
ca. 81
ca. 1880
Anche in questo cielo
Un’eclissi totale di Sole: la Luna lo ha coperto dalle 08:40 alle 08:43. La corona è disegnata secondo regole, non fotografata. 2.290 stelle di magnitudine 6 o più luminose erano sopra l’orizzonte: quelle visibili a occhio nudo sotto un cielo buio. L’immagine mostra 37 nebulose, ammassi stellari e galassie, tra cui: Nebulosa Manubrio, Nebulosa Velo e Nebulosa Nord America. Il centro della Via Lattea, a 26.700 anni luce, era a 16,9° di altezza in direzione S.
Posizioni: NASA JPL DE421. Stelle: ESA Hipparcos e Tycho. Via Lattea: NASA/Goddard Space Flight Center Scientific Visualization Studio; Gaia DR2: ESA/Gaia/DPAC. Christopher Granabetter, astrofisico, Vienna
No. 000137
Almanach
Split, Chorwacja
43,5081° N16,4402° E, 10 m Środa, 15 lutego 1961, 08:41 CET (07:41 UTC)
Słońce i Księżyc
Słońce
16,6° nad horyzontem
Księżyc
Oświetlony w 0%, nów. Na wysokości 16,6° w kierunku SE, 357 004 km stąd. Jego światło leciało 1,19 s.
Planety nad horyzontem
Planeta
Wysokość
Kierunek
Mln km
Światło leciało
Merkury
15,5°
ESE 114°
109
6 min
Jowisz
22,7°
SSE 160°
894
50 min
Saturn
22,9°
SSE 160°
1 625
90 min
Neptun
12,7°
WSW 237°
4 497
250 min
Pod horyzontem: Wenus, Mars, Uran.
Księżyc jest pokazany jak przez lornetkę o powiększeniu 8×, planety jak przez teleskop o powiększeniu 250×.
Jasne gwiazdy
Gwiazda
Wysokość
Kierunek
Lata świetlne
Światło wyruszyło
Arcturus
32,4°
W 266°
36,7
1924
Vega
85,0°
SSE 161°
25,3
1935
Altair
51,0°
SSE 147°
16,8
1944
Spica
2,6°
WSW 252°
ok. 260
ok. 1700
Antares
15,0°
SSW 208°
ok. 600
ok. 1400
Alioth
38,0°
NW 315°
ok. 81
ok. 1880
Także na tym niebie
Całkowite zaćmienie Słońca: Księżyc zakrywał je od 08:40 do 08:43. Korona jest narysowana według reguł, nie sfotografowana. Gwiazdy do 6 wielkości gwiazdowej nad horyzontem: 2 290. To te, które widać gołym okiem pod ciemnym niebem. Mgławice, gromady gwiazd i galaktyki na obrazie: 37, wśród nich Mgławica Hantle, Mgławica Welon i Mgławica Ameryka Północna. Centrum Drogi Mlecznej, odległe o 26 700 lat świetlnych, było na wysokości 16,9° w kierunku S.
Pozycje: NASA JPL DE421. Gwiazdy: ESA Hipparcos i Tycho. Droga Mleczna: NASA/Goddard Space Flight Center Scientific Visualization Studio; Gaia DR2: ESA/Gaia/DPAC. Christopher Granabetter, astrofizyk, Wiedeń
No. 000137
Almanah
Split, Hrvatska
43,5081° S16,4402° I, 10 m Srijeda, 15. veljače 1961., 08:41 SEV (07:41 UTC)
Sunce i Mjesec
Sunce
16,6° iznad obzora
Mjesec
Osvijetljen 0 %, mlađak. Na visini od 16,6° u smjeru JI, udaljen 357.004 km. Njegova je svjetlost putovala 1,19 s.
Planeti iznad obzora
Planet
Visina
Smjer
Mil. km
Put svjetlosti
Merkur
15,5°
IJI 114°
109
6 min
Jupiter
22,7°
JJI 160°
894
50 min
Saturn
22,9°
JJI 160°
1.625
90 min
Neptun
12,7°
ZJZ 237°
4.497
250 min
Ispod obzora: Venera, Mars, Uran.
Mjesec je prikazan kao kroz dvogled s povećanjem 8×, planeti kao kroz teleskop s povećanjem 250×.
Sjajne zvijezde
Zvijezda
Visina
Smjer
Svj. godine
Svjetlost iz
Arcturus
32,4°
Z 266°
36,7
1924
Vega
85,0°
JJI 161°
25,3
1935
Altair
51,0°
JJI 147°
16,8
1944
Spica
2,6°
ZJZ 252°
oko 260
oko 1700
Antares
15,0°
JJZ 208°
oko 600
oko 1400
Alioth
38,0°
SZ 315°
oko 81
oko 1880
Također na ovom nebu
Potpuna pomrčina Sunca: Mjesec ga je prekrivao od 08:40 do 08:43. Korona je nacrtana prema pravilima, nije fotografirana. Iznad obzora bile su zvijezde magnitude 6 ili sjajnije, ukupno 2.290: one koje se golim okom vide pod tamnim nebom. Slika prikazuje maglice, zvjezdane skupove i galaktike, ukupno 37, među njima: Maglica Bučica, Maglica Veo i Maglica Sjeverna Amerika. Središte Mliječne staze, udaljeno 26.700 svjetlosnih godina, stajalo je na visini od 16,9° u smjeru J.
Položaji: NASA JPL DE421. Zvijezde: ESA Hipparcos i Tycho. Mliječna staza: NASA/Goddard Space Flight Center Scientific Visualization Studio; Gaia DR2: ESA/Gaia/DPAC. Christopher Granabetter, astrofizičar, Beč
