Stwórz swoje nieboStwórz

Sześć warstw, jedno niebo.

Każde dzieło powstaje warstwami, od galaktyki po ziemię, a potem jest wywoływane jak astrofotografia. Oto jedno z nich, rozłożone na części.

Dzieło tylko z pierwszą warstwą: Drogą Mleczną. Dzieło zbudowane do głębokiego nieba: Droga Mleczna z mgławicami i gromadami. Dzieło zbudowane do gwiazd: tysiące gwiazd z katalogu na tle Drogi Mlecznej. Dzieło zbudowane do Księżyca i planet: Saturn, oświetlony w połowie Księżyc i Jowisz wśród gwiazd. Dzieło zbudowane do atmosfery: głęboki błękit u góry, ciepła poświata wzdłuż horyzontu. Gotowe dzieło: całe niebo nad górską granią.
Edelweißspitze6 września 201921:00
Zbuduj niebo do warstwy

Warstwa po warstwie

Dla każdej warstwy: dane, z których pochodzi, co jest w niej zgodne z niebem i co rysujemy sami.

Sama warstwa Drogi Mlecznej: jasne pasmo obłoków gwiazd przecięte ciemnymi pasami pyłu.

01

Droga Mleczna

Nasza własna galaktyka, widziana od środka.

Jej pasmo zawiera więcej gwiazd, niż jakikolwiek katalog wymienia pojedynczo. Za wzorzec bierzemy Deep Star Maps NASA, powstałe z pomiarów misji Gaia agencji ESA: gdzie galaktyka jest jasna, gdzie zasłania ją pył i jaką ma barwę.

Potem rysujemy ją na nowo jako pojedyncze gwiazdy. Ich liczba podąża za mapą, więc pasy pyłu pustoszeją, a obłoki gwiazd się wypełniają. Widok letniej Drogi Mlecznej zawiera ich około dwóch milionów.

Dane
Deep Star Maps 2020, Scientific Visualization Studio NASA
Zgodne z niebem
Gdzie galaktyka jest jasna, gdzie zasłania ją pył i gdzie znajdowała się w Twojej minucie.
Narysowane
Pojedyncze gwiazdy. Są prawdziwe jako całość, nie każda z osobna.

Na tym niebie

  • 12,5° centrum naszej galaktyki nad horyzontem
  • 26 700 lat świetlnych do centrum naszej galaktyki
Sama warstwa głębokiego nieba: małe różowe i blade mgławice oraz gromady rozsiane na czerni.

02

Głębokie niebo

Mgławice, gromady gwiazd i inne galaktyki.

Większość z nich jest zbyt słaba dla oka. Ich pozycje, rozmiary i rodzaje pochodzą z katalogu OpenNGC. Rysujemy najokazalsze z całego nieba, kilkaset.

Najbardziej znane rysujemy na podstawie zdjęć Kosmicznego Teleskopu Hubble’a i Europejskiego Obserwatorium Południowego, z usuniętymi gwiazdami. Pozostałe obliczamy z tego, co mówi o nich katalog: typ i nachylenie galaktyki, rodzaj i rozmiar mgławicy.

Wszystkie są narysowane większe, niż się wydają: małe dwa razy, duże mniej.

Dane
OpenNGC; zdjęcia NASA/ESA Hubble i ESO
Zgodne z niebem
Gdzie znajduje się każdy obiekt i jakiego jest rodzaju.
Narysowane
Ich rozmiar i jedna paleta barw dla wszystkich mgławic.

Na tym niebie

  • 55 mgławic, gromad gwiazd i galaktyk na tym wydruku
Sama warstwa gwiazd: tysiące gwiazd z katalogu, kilka jasnych w kolorze pomarańczowym i niebieskobiałym.

03

Gwiazdy

Każda gwiazda tej warstwy jest prawdziwa.

Katalogi Hipparcos i Tycho Europejskiej Agencji Kosmicznej wymieniają dwa i pół miliona gwiazd ze zmierzoną pozycją, jasnością i barwą. Każda gwiazda tej warstwy pochodzi z nich i stoi tam, gdzie znajdowała się w Twojej minucie.

Barwa gwiazdy mówi o jej temperaturze: chłodne gwiazdy są pomarańczowe, gorące niebieskobiałe. Zachowujemy łagodne barwy, tak jak pokazuje je fotografia.

Dane
Katalogi Hipparcos i Tycho, ESA
Zgodne z niebem
Pozycja, jasność i barwa każdej gwiazdy.
Narysowane
Miękka poświata wokół najjaśniejszych.

Na tym niebie

  • 2 267 gwiazd nad horyzontem widocznych gołym okiem
Sama warstwa Księżyca i planet: Saturn z pierścieniami, oświetlony w połowie Księżyc i Jowisz.

04

Księżyc i planety

Ta część nieba, która nigdy się nie powtarza.

Jet Propulsion Laboratory NASA obliczyło, gdzie znajdują się Księżyc i planety w każdej chwili od 1900 do 2050 roku. Z jego efemeryd bierzemy ich pozycje dla Twojej minuty, widziane z Twojego miejsca.

Księżyc to fotografia wykonana przez naszego założyciela, oświetlona na nowo zgodnie z fazą Twojej minuty. Pierścienie Saturna są rozwarte tak szeroko jak tamtej nocy. Powierzchnie planet są narysowane, nie sfotografowane.

Dla oka Księżyc ma pół stopnia szerokości, a planeta jest punktem światła. Rysujemy Księżyc tak, jak wygląda przez lornetkę powiększającą osiem razy, a planety jak przez teleskop powiększający 250 razy, aby było widać fazę i pierścienie. Almanach podaje oba powiększenia. Gdzie dwa z nich się nakładają, bliższe jest z przodu. Żadne nie jest przesunięte.

Dane
Efemerydy DE421, NASA JPL; Księżyc sfotografowany przez Christophera Granabettera
Zgodne z niebem
Pozycja, faza, nachylenie i rozwarcie pierścieni.
Narysowane
Ich rozmiar, który podaje podpis na każdym dziele, i powierzchnie planet.

Na tym niebie

  • 57% tarczy Księżyca oświetlone
  • 25° rozwarcie pierścieni Saturna w naszą stronę
Sama warstwa atmosfery: głęboki błękit u góry, ciepła poświata nisko wzdłuż horyzontu.

05

Atmosfera

Powietrze między Tobą a gwiazdami.

Decyduje o tym, jak ciemne było niebo. Obliczamy, jak głęboko pod horyzontem było Słońce: do 18 stopni trwa zmierzch, najjaśniejszy w kierunku Słońca. Moment w świetle dziennym jest pokazany jako dzień.

Światło Księżyca dodajemy według jego fazy i wysokości. Ciepłe pasmo nisko wzdłuż horyzontu należy do stylu dzieła: nadaje niebu barwy, od bursztynu po błękit.

Dane
Pozycje Słońca i Księżyca
Zgodne z niebem
Dzień, zmierzch albo noc oraz strona, po której był zmierzch.
Narysowane
Barwy i poświata wzdłuż horyzontu. Chmury pomijamy: pokazujemy niebo ponad pogodą.

Na tym niebie

  • 13,8° Słońce pod horyzontem
Sama warstwa terenu: górska grań jako płaska sylwetka.

06

Teren

Linia horyzontu Twojego miejsca, taka, jaką widać, stojąc tam.

Pochodzi z modelu wysokościowego Copernicus, który zna wysokość terenu co 30 metrów. Z Twojego miejsca patrzymy we wszystkich kierunkach, do 200 kilometrów, i znajdujemy granie, które zamykają widok.

Krzywizna Ziemi i załamanie światła w powietrzu są częścią obliczeń. Dlatego odległe pasmo stoi tak nisko, jak naprawdę. Każda grań blednie z odległością, tak jak mgiełka rozmywa góry.

Model obejmuje drzewa i domy, więc pomijamy pierwszy kilometr wokół Ciebie.

Dane
Copernicus WorldDEM-30 i WorldDEM-90
Zgodne z niebem
Zarys terenu na tle nieba, widziany z Twojego miejsca.
Narysowane
Ciemna sylwetka we mgiełce, bez pierwszego kilometra.

Na tym niebie

  • 2 571 m nad poziomem morza, stąd widziano to niebo

Potem jedno wywołanie.

Sześć warstw jest przechowywanych jako światło, w liczbach, jakie zapisuje matryca aparatu. Jeden krok zamienia je w obraz.

Robi cztery rzeczy:

  • Ustala czerń nieba
  • Podnosi słabe światło, tak jak astrofotografowie rozciągają swoje ekspozycje
  • Pozwala jasnym ciałom lekko świecić
  • Lekko przyciemnia rogi

Podgląd, który widzisz podczas tworzenia swojego nieba, używa tego samego wywołania co wydruk, więc oba wyglądają podobnie; wydruk pokazuje więcej najsłabszych gwiazd. To samo miejsce, minuta i kadr dają zawsze ten sam obraz, piksel po pikselu.

Czego nigdy nie zmieniamy

Tego, gdzie co jest. Księżyc, planety, każda gwiazda widoczna gołym okiem oraz każda skatalogowana mgławica i galaktyka są na swoich prawdziwych pozycjach. Nigdy nie wymyślamy zdarzenia.

Co zmieniamy, i mówimy o tym

To, jak duże wydają się obiekty. Dla oka Księżyc ma pół stopnia szerokości, a planeta jest punktem światła. Rysujemy je większe, aby było widać fazę Księżyca i pierścienie Saturna. Podpis o tym mówi. Wybierz „Prawdziwe niebo”, a wszystko zachowa rzeczywisty rozmiar.

Dane stojące za każdą warstwą i ich twórcy

Stwórz swoje niebo

Podaj datę, godzinę i miejsce. Obróć niebo do widoku, który chcesz, dodaj swoje słowa i wybierz: w ramie, wydruk albo wersja cyfrowa.

Stwórz swoje niebo